09-23-2026, 06:47 PM
Πήγα φέτος στο 54ο Φεστιβάλ Βιβλίου στην Αθήνα και κάτι που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν η παρουσία της τεχνητής νοημοσύνης στα εξώφυλλα πολλών βιβλίων. Δεν μιλάω απλώς για βιβλία που έχουν θέμα την Τεχνητή Νοημοσύνη. Μιλάω για εξώφυλλα που δίνουν την έντονη εντύπωση ότι έχουν δημιουργηθεί ή τροποποιηθεί με εργαλεία παραγωγής εικόνας AI.
Η αίσθηση αυτή ήταν αρκετά έντονη. Ανάμεσα στα εκατοντάδες βιβλία και στα 285 περίπτερα των εκδοτών, έβλεπα ξανά και ξανά πρόσωπα, ρομπότ, ανθρώπινες φιγούρες, ψηφιακούς εγκεφάλους, πόλεις και φανταστικά τοπία που έμοιαζαν να προέρχονται από την ίδια αισθητική. Όλα ήταν υπερβολικά «τέλεια», γυαλισμένα και ψηφιακά. Σε αρκετές περιπτώσεις, μάλιστα, είχα την αίσθηση ότι το εξώφυλλο δημιουργήθηκε περισσότερο για να εντυπωσιάσει οπτικά παρά για να επικοινωνήσει κάτι ουσιαστικό για το βιβλίο.
Προσωπικά, δεν με ενοχλεί η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης στην τέχνη. Αυτό που με προβληματίζει είναι η μαζική και άκριτη χρήση της.
Ένα βιβλίο είναι ένα έργο που έχει περάσει από συγγραφέα, επιμελητή, μεταφραστή, διορθωτή, σχεδιαστή και εκδότη. Το εξώφυλλο είναι μέρος αυτής της διαδικασίας. Για δεκαετίες οι εικονογράφοι και οι γραφίστες δημιουργούσαν εικόνες ειδικά για ένα συγκεκριμένο βιβλίο. Υπήρχε προσωπικό ύφος, συμβολισμός και πολλές φορές μια ολόκληρη ιδέα πίσω από την εικόνα.
Με την παραγωγική AI υπάρχει πλέον η δυνατότητα να παραχθεί μέσα σε λίγα λεπτά μια εντυπωσιακή εικόνα που παλαιότερα θα απαιτούσε ώρες ή ημέρες δουλειάς. Αυτό αναμφίβολα είναι ένα πολύ ισχυρό εργαλείο.
Αλλά υπάρχει και μια παγίδα: όταν όλοι χρησιμοποιούν τα ίδια εργαλεία, αρχίζουν να μοιάζουν και μεταξύ τους.
Η αίσθηση αυτή ήταν αρκετά έντονη. Ανάμεσα στα εκατοντάδες βιβλία και στα 285 περίπτερα των εκδοτών, έβλεπα ξανά και ξανά πρόσωπα, ρομπότ, ανθρώπινες φιγούρες, ψηφιακούς εγκεφάλους, πόλεις και φανταστικά τοπία που έμοιαζαν να προέρχονται από την ίδια αισθητική. Όλα ήταν υπερβολικά «τέλεια», γυαλισμένα και ψηφιακά. Σε αρκετές περιπτώσεις, μάλιστα, είχα την αίσθηση ότι το εξώφυλλο δημιουργήθηκε περισσότερο για να εντυπωσιάσει οπτικά παρά για να επικοινωνήσει κάτι ουσιαστικό για το βιβλίο.
Προσωπικά, δεν με ενοχλεί η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης στην τέχνη. Αυτό που με προβληματίζει είναι η μαζική και άκριτη χρήση της.
Ένα βιβλίο είναι ένα έργο που έχει περάσει από συγγραφέα, επιμελητή, μεταφραστή, διορθωτή, σχεδιαστή και εκδότη. Το εξώφυλλο είναι μέρος αυτής της διαδικασίας. Για δεκαετίες οι εικονογράφοι και οι γραφίστες δημιουργούσαν εικόνες ειδικά για ένα συγκεκριμένο βιβλίο. Υπήρχε προσωπικό ύφος, συμβολισμός και πολλές φορές μια ολόκληρη ιδέα πίσω από την εικόνα.
Με την παραγωγική AI υπάρχει πλέον η δυνατότητα να παραχθεί μέσα σε λίγα λεπτά μια εντυπωσιακή εικόνα που παλαιότερα θα απαιτούσε ώρες ή ημέρες δουλειάς. Αυτό αναμφίβολα είναι ένα πολύ ισχυρό εργαλείο.
Αλλά υπάρχει και μια παγίδα: όταν όλοι χρησιμοποιούν τα ίδια εργαλεία, αρχίζουν να μοιάζουν και μεταξύ τους.
┌────────────────────────────────┐
│ KONSTANTINOS MICHAILIDIS │
└────────────────────────────────┘
│ KONSTANTINOS MICHAILIDIS │
└────────────────────────────────┘